Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Η ΦΟΥΜΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΟΥΛΟΥ





"Δεν μ' αγαπάς", είπε η Φουμπού.
Ο ΜουΛού γύρισε και την κοίταξε. Τα μάτια της είχαν βουρκώσει.
"Δεν είναι αλήθεια", της είπε. "Απλά κουράστηκα. Και κάποια πράγματα στη σχέση μας με απογοήτευσαν. Θέλω να μείνω λίγο μόνος. Να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου, να πάρω κάποιες αποφάσεις".
"Θα ξανάρθεις; Πες μου πως θα ξανάρθεις".
Φύσηξε ένα αεράκι κι ένα γιασεμί ήρθε κι έμπλεξε στα μαλλιά της.
"Ναι, θα ξανάρθω μάλλον σύντομα. Σε δέκα μέρες, είκοσι, δεν ξέρω ακόμα. Τα πράγματά μου τα αφήνω εδώ όπως είναι, τίποτα δε θα πάρω".
Άπλωσε το χέρι του και σκούπισε τα δάκρυά της. Ύστερα πήρε το γιασεμί από τα μαλλιά της.
"Μόνο αυτό".
Το έβαλε στο τσεπάκι του στο μέρος της καρδιάς.
"Κάποια βράδια θα έρχομαι κρυφά να σε κοιτώ από το παράθυρο. Και πες σε παρακαλώ στους άλλους, δεν θέλω ούτε λάικ, ούτε καρδούλες, ούτε σχόλια. Δεν θα απαντήσω, δεν αντέχω τους αποχαιρετισμούς".
Ο ΜουΛού γύρισε κι έφυγε. Όταν χάθηκε στο βάθος του δρόμου, η ΦουΜπού μπήκε στο σπίτι και τους είπε τα νέα. Κάποιοι απόρησαν, κάποιοι κάτι μουρμούρισαν, ύστερα έσκυψαν όλοι ξανά στα πληκτρολόγια και συνέχισαν το γράψιμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου