Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

ΕΡΤ-ΟΓΑΝ


Ο Ρατζέμπ Ταγίπ Σαμαράς επέλεξε το δρόμο του αυταρχισμού ήδη από την αρχή της θητείας του και δεν προσπάθησε να το κρύψει. Τα συνταγματικά πραξικοπήματα των διαταγμάτων εκτάκτου ανάγκης με τα οποία πορεύτηκε ως τώρα θα έπρεπε να είχαν ήδη επισημανθεί από την αντιπολίτευση όχι απλά ως αντισυνταγματικά και ως εκ τούτου άκυρα αλλά και ως αιτία πολέμου. Σε αυτές όμως τις προκλήσεις που συσσωρεύονται σαν μικρά εγκεφαλικά στον οργανισμό της διασωληνωμένης δημοκρατίας, η αντιπολίτευση δεν σήκωσε το γάντι, επιλέγοντας να βαδίσει τον ασφαλή δρόμο προς την "εξουσία-ώριμο φρούτο" έστω κι αν αυτός ο δρόμος διέσχιζε ερείπια κι ήταν σπαρμένος πτώματα, και αδιαφορώντας για το γεγονός πως στο τέρμα του δεν θα είχε μείνει τίποτα να διασωθεί, ούτε καν η δική της αξιοπιστία.
Ο Ναπολέων Σαμαράς είδε στο κλείσιμο της ΕΡΤ μια ευκαιρία να εδραιώσει το αυταρχικό μέχρις ολοκληρωτισμού κράτος που οραματίζεται. Ο πλουραλισμός της πληροφορίας είναι αποδεκτός και επιθυμητός την εποχή της κοινωνικής συναίνεσης όπως η μονοπώληση και ο πλήρης έλεγχός της είναι η προϋπόθεση της υποταγής σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής εξαθλίωσης. Αυτό που δεν μπορεί (ακόμα) να κάνει με το διαδίκτυο, μπορεί να το εφαρμόσει στη ραδιοτηλεόραση που για την πλειονότητα είναι το κύριο ή το μοναδικό μέσο ενημέρωσης. Το κεφάλαιο θέλει να επικεντρωθεί στο έργο του χωρίς να ενοχλείται από παράσιτα, έστω κι όταν αυτά είναι σταγόνες σε ένα ωκεανό προπαγάνδας. Από την άλλη με την εκ πρώτης όψεως πρωτοφανή απόφασή της η απολυταρχική κυβέρνηση στέκεται συνεπής σε όποιο προφίλ οι διακηρύξεις και τα έργα της έχουν διαμορφώσει αυτούς τους μήνες και δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει. Η μέχρι παροξυσμού λατρεία της ιδιωτικοποίησης θα έδειχνε απαράδεκτη ιδεολογική ασυνέπεια αν άφηνε απ' έξω την πληροφορία και τον πολιτισμό όταν σχεδιάζονται να παραδοθούν ή ήδη έχουν παραδοθεί σε αυτήν η παιδεία, η υγεία, το νερό και κάθε άλλο πρώην δημόσιο αγαθό. Το νεοφιλελεύθερο κράτος γίνεται βέβαια νεοφιλελεύθερο μόνο στο βαθμό που εξασφαλίζει τα συμφέροντα των προσδεδεμένων σε αυτό επιχειρηματικών συμφερόντων, εν προκειμένω των εργολάβων-καναλαρχών. Απολύει κοντά τρεις χιλιάδες υπαλλήλους (τηρώντας τις συμφωνίες με την τρόικα) και φτιάχνει έναν οργανισμό στα μέτρα του επανδρωμένο με λαμόγια, που τον παραδίδει στους ιδιώτες. Τέλος, βρίσκει έτσι ένα τρόπο να αποσπάσει την προσοχή από την πανθομολογούμενη παταγώδη αποτυχία του success story. Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε μετά τις εκλογές, στο πλαίσιο της στρατηγικής αναμονής που επέλεξε, να συντηρήσει τα εκλογικά ποσοστά του με μια ανέξοδη και ανιαρή ρητορική που εξαντλήθηκε σε κοινοβουλευτικές και τηλεοπτικές κορώνες, επαληθεύοντας ότι η μορφή είναι η μορφή του περιεχομένου της. Κάθε θεωρητική συζήτηση για τον κόσμο που θέλουμε αναβλήθηκε, όπως αναβλήθηκε ή καθυστέρησε η επεξεργασία συγκεκριμένου προγράμματος, ελπίζοντας ίσως ότι τη στιγμή που το ώριμο φρούτο θα πέφτει στα χέρια του η επερχόμενη αναπότρεπτη κοινωνική και οικονομική καταστροφή θα τον έχει οπλίσει με το γνωστό άλλοθι της καμμένης γης. Αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει αμυνόμενος στις πιο γελοίες επικοινωνιακές επιθέσεις, συντελώντας έτσι ώστε ο πολιτικός διάλογος να πέσει σε επίπεδο επαρχιακού καφενείου της δεκαετίας του '50 και πασχίζοντας εναγωνίως να εγγυηθεί ότι κάθε υποψία ριζοσπαστικότητας που του αποδίδεται είναι συκοφαντία των εχθρών του. Μαλάκωσε τη στάση του απέναντι στην εξουσία, στρογγύλεψε τις θέσεις του, ενέδωσε στο πολιτικά ορθό λεξιλόγιο, καταναλώθηκε σε αποσπασματικές κινηματικές λογικές και άρχισε μοιραία να μπαίνει για πολλούς στο κάδρο των συστημικών κομμάτων. Όμως η πραγματικότητα έρχεται σε χρόνο ανύποπτο να σε προκαλέσει με όρους επείγοντος: Ιδού η Ρόδος.
Η μαύρη οθόνη της ΕΡΤ και το επακόλουθο σοκ μπορεί να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που η αλαζονεία της εξουσίας περιμένει κατά το γνωστό δόγμα. Είναι μια ευκαιρία όχι μόνο για να επιτευχθεί ή να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη στην αριστερά, αν αυτή ακούσει τον παλμό της κοινωνίας κι αρχίσει μια αμφίδρομη και επί ίσοις όροις επικοινωνία μαζί της, αλλά και για να αποκτήσει η κοινωνία εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της και να αντιληφθεί ότι έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο.
Ο Αδόλφος Σαμαράς έκανε την κίνησή του. Από την απάντηση που θα πάρει θα εξαρτηθεί εν πολλοίς ποιος θα κερδίσει την παρτίδα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου